Keepeek
Transport du métro Alstom pour la ville d’Hanoï

2024.10.21

De rol van INCOTERMS bij de douaneafhandeling

Globalisering biedt bedrijven enorme kansen om nieuwe markten in verschillende landen en regio’s aan te boren. Nu steeds meer bedrijven de stap naar de internationale handel zetten, kan het afhandelen van grensoverschrijdende transacties een complex proces zijn waarbij met veel factoren rekening moet worden gehouden, met name wat betreft de verantwoordelijkheden van verkoper en koper:

  • Wie regelt het transport?
  • Wie zorgt voor de verzekering?
  • Wie regelt de douaneafhandeling bij uitvoer en invoer?
  • Wie betaalt de invoerrechten en belastingen?

Om voorspelbaarheid en transparantie bij het uitvoeren van internationale handel te waarborgen, hebben de Internationale Kamer van Koophandel (ICC) en andere belanghebbenden in 1936 gezamenlijk een reeks internationale handelsvoorwaarden (INCOTERMS) gelanceerd om alle partijen te helpen hun plichten en verantwoordelijkheden tijdens grensoverschrijdende transacties te begrijpen.

INCOTERMS zijn essentieel in de internationale handel, omdat ze een gestandaardiseerde reeks regels bieden die misverstanden tussen kopers en verkopers uit verschillende landen helpen voorkomen. INCOTERMS leggen de verantwoordelijkheden en verplichtingen van elke partij vast en helpen ook vast te stellen wanneer het risico van de verkoper op de koper overgaat en wie welke kosten betaalt. INCOTERMS zijn op zichzelf echter niet wettelijk bindend. Ze vormen veeleer een reeks richtlijnen die partijen naar eigen keuze kunnen opnemen in hun verkoopcontracten, waarbij diverse aspecten aan bod komen, van regelingen vóór het vervoer – zoals verpakking, in- en uitvoeraangifte – tot regelingen voor de verdere levering.

INCOTERMS worden eens in de tien jaar herzien om gelijke tred te houden met de ontwikkelingen in de internationale handel. De meest recente versie is in 2020 bijgewerkt en bevat 11 regels:

  1. EXW (Ex Works)
  2. FCA (Free Carrier)
  3. CPT (Carriage Paid To) 
  4. CIP (Carriage and Insurance Paid To)
  5. DAP (Delivered at Place)
  6. DPU (Delivered at Place Unloaded)
  7. DDP (Delivered Duty Paid)
  8. FAS (Free Alongside Ship)
  9. FOB (Free on Board)
  10. CFR (Cost and Freight)
  11. CIF (Cost, Insurance, and Freight)

INCOTERMS en uitdagingen bij de douaneafhandeling

Volgens de douaneprocedures in alle landen is de berekening van de douanewaarde voor de vaststelling van rechten en heffingen rechtstreeks gekoppeld aan INCOTERMS. Het correcte gebruik van INCOTERMS heeft dan ook een directe invloed op een vlotte afhandeling bij uitvoer en invoer.  In dit artikel worden enkele mogelijke uitdagingen bij de douane besproken die verband houden met het gebruik van verschillende INCOTERMS bij grensoverschrijdende transacties:

 

Ex Works (EXW) 

Deze term kan worden gebruikt voor elke vervoerswijze en is van toepassing wanneer er meer dan één vervoerswijze is van de verkoper naar de koper. EXW legt een minimale verantwoordelijkheid bij de verkoper. De verkoper moet de goederen, verpakt voor export, ter beschikking stellen op de tussen de verkoper en de koper overeengekomen plaats, wat doorgaans de fabriek of het magazijn van de verkoper is. 

Een belangrijke voorwaarde bij deze werkwijze is dat kopers volledig verantwoordelijk zijn voor alle export- en importprocedures, inclusief de bijbehorende wettelijke verplichtingen. Enkele mogelijke grensoverschrijdende problemen die zich bij deze specifieke Incoterm kunnen voordoen, zijn:

  • De douaneafhandeling bij uitvoer kan problematisch zijn wanneer de koper geen lokale vestiging (rechtspersoon) heeft op de plaats van herkomst van de uitvoer.
  • Meestal wordt EXW gebruikt wanneer de verkoper niet in staat is om te exporteren vanwege een gebrek aan exportrechten (hetzij bij de douane-inklaring, hetzij bij de handel in vreemde valuta). In dat geval zal de koper een externe tussenpersoon moeten inschakelen om de exportinklaring te faciliteren, wat extra kosten met zich meebrengt voor de totale transactie.
  • Voor sommige goederen waarvoor beperkingen gelden, kan het zelfs zo zijn dat het bedrijf, zelfs als de koper een lokale entiteit in het land van herkomst opricht, er niet in slaagt de uitvoervergunning te verkrijgen, wat de verzending van de lading in gevaar brengt.
  • Exporteurs die gevestigd zijn in een vrijhandelszone (FTZ) of exportverwerkingszone (EPZ) moeten bewijs van uitvoer overleggen wanneer goederen het land verlaten.  Aangezien de koper verantwoordelijk is voor de uitvoeraangifte, maar geenszins verplicht is om dat bewijs over te dragen, kan de exporteur aansprakelijk worden gesteld voor eventuele niet-naleving van de regelgeving, met bijbehorende aanvullende lokale belastingbetalingen.

Waar mogelijk moet de verkoper (exporteur) rechtstreeks meewerken aan de douaneafhandeling bij uitvoer om een aantal van de hierboven beschreven problemen te voorkomen. Dit voorkomt vertragingen bij de verzending en helpt zowel de verkoper als de koper om te voldoen aan de douane- en handelsvoorschriften.

 

Delivered Duty Paid (DDP) 

Volgens de DDP-Incoterm-regels neemt de verkoper alle verantwoordelijkheden en kosten op zich voor de levering van de goederen op de genoemde plaats van bestemming. De verkoper moet zowel de export- als de importformaliteiten, vergoedingen, invoerrechten en belastingen betalen. Deze regel wordt vaak gebruikt bij e-commerceverzendingen, omdat deze een aantal opmerkelijke voordelen biedt. Ten eerste biedt het klanten een naadloze online winkelervaring van begin tot eind, vanaf het moment van aankoop totdat de eigendomsoverdracht van de bestelde goederen is voltooid. Het is ook een geschikte Incoterm voor grote groothandels die wellicht beter zijn toegerust voor internationale handel en logistiek en meer ervaring hebben met grensoverschrijdende transacties, in vergelijking met minder ervaren e-commerce-detailhandelaren.

Dat gezegd hebbende, is de grootste uitdaging bij het gebruik van deze regel bij de douane-inklaring dat DDP de maximale verantwoordelijkheid bij de verkoper legt, inclusief de vereisten voor het aanvragen van eventuele invoervergunningen en -licenties, de invoeraangifte en de betaling van eventuele toepasselijke invoerrechten en belastingen in het land van bestemming. Dit vereist dat de verkoper voldoet aan de wetgeving in landen waar hij mogelijk geen vestiging heeft, en daarom mogelijk een beroep moet doen op externe logistieke dienstverleners om naleving van de regelgeving te waarborgen.  Houd er ook rekening mee dat, indien bij de invoer een externe agent als Importer of Record (IOR) wordt ingezet, eventuele teruggaven van invoerrechten door de lokale douane rechtstreeks aan de IOR worden uitbetaald; de verkoper kan dit bedrag mogelijk niet terugkrijgen van de externe agent.

Bovendien moet de verkoper tijdens het online verkoopproces een schatting maken van het bedrag aan invoerrechten en belastingen dat in het land van bestemming van toepassing is, wat kan variëren afhankelijk van het product, de herkomst, de waarde en de regelgeving. De schatting van de invoerrechten en belastingen kan onnauwkeurig zijn, waardoor de verkoop minder concurrerend of winstgevend wordt.  Een ander probleem is dat de verkoper bij de invoeraangifte te maken krijgt met valutatransacties, wat betekent dat hij volledig verantwoordelijk is voor de vreemde valuta en alle daarmee samenhangende risico’s.

Net als bij EXW geldt dat, indien de importeur gevestigd is in een douane-entrepot of een specifieke douanezone zoals een vrijhandelszone (FTZ) of een speciale economische zone (SEZ), de zending moet worden ingeklaard op naam van de entiteit van de importeur; de DDP-voorwaarde kan voor dergelijke transacties niet worden gebruikt.

Een beter alternatief voor DDP is het gebruik van DAP (Delivered-at-Place), een overeenkomst waarbij de verkoper verantwoordelijk is voor alle kosten en risico’s tijdens het transport totdat de goederen hun bestemming (op een nader aangewezen plaats) bereiken.  Bij DAP is de koper verantwoordelijk voor alle kosten en risico’s die verband houden met het lossen van de goederen en de douaneafhandeling voor de invoer van de goederen in het land van bestemming.

GEODIS: uw betrouwbare partner op het gebied van douane- en buitenlandse handelsafhandeling

Als wereldwijde marktleider op het gebied van transport en logistiek biedt GEODIS toonaangevende douane-expeditiediensten aan, die een volledig scala aan professionele oplossingen voor douane- en buitenlandse handelsbeheer omvatten voor al onze klanten wereldwijd. We beschikken wereldwijd over meer dan 800 professionele handelsexperts die onze klanten ondersteunen bij het onderzoeken van douane- en handelsvoorschriften en die effectieve grensoverschrijdende digitale douaneoplossingen bieden om te zorgen voor een efficiënte en kosteneffectieve vrachtverzending, optimalisatie van invoerrechten en belastingen, waarbij te allen tijde volledige naleving van de douanevoorschriften wordt gewaarborgd.

Wilt u meer weten?

Neem gerust contact met ons op als uw bedrijf ondersteuning nodig heeft op het gebied van douane-inklaring en wereldwijd handelsbeheer.

Keepeek
Kian Chuan CHANG, Head of Customs Brokerage, Asia Pacific region for GEODIS Logistics

Kian Chuan Chang

Regiodirecteur – APAC & ME, Douane-expeditie & Handelsnaleving

Dr. KC Chang is momenteel hoofd Douane-expeditie voor de regio Azië-Pacific en het Midden-Oosten bij GEODIS, gestationeerd in het regionale kantoor in Singapore. Dr. Chang is een ervaren leider in de sector met een bewezen staat van dienst in de sector van het expresvervoer; hij behaalde zijn MBA aan het Imperial College London, een professioneel doctoraat aan de Central Queensland University en een DBA aan de Skema Business School.